COLORLESS LANDSCAPE 
อะไรนักหนากับชีวิต? = =;;;;;;
posted on 26 Nov 2009 17:13 by toushiro
อ่อยยย...วันนี้ลากสังขารมานั่งบ่น(ในบล็อก)แบบสุดๆเลยค่ะ
เมื่อวาน. . .ไข้ขึ้น
แต่ไม่อยากขาดเรียน เพราะขี้เกียจตามงาน
พอดีกับที่เมื่อเช้าไม่มีไข้แล้ว วันนี้เลยไปโรงเรียนแบบตัวหนักๆ มึนๆหัว และเจ็บคอ = =;;
พอถึงโรงเรียนวิ่งขึ้นห้อง(ไม่เจียมสังขารค่ะ = =)
โอเค..ตึก4ชั้นมันดูเบๆมาก . . . สำหรับคนปกติน่ะนะ
แต่อีนี่กำลังเป็นไข้ อืมม...ช่างไม่เจียมตัวจริงๆ
พอถึงชึ้นบนสุดนี่เซกันไปข้าง หัวก็ปวดตุบๆ
อ่ออยยย...รู้งี้ไม่น่ามาเลยแฮะวันนี้ = =;
.
.
แล้วแทนที่จะไปนอนห้องพยาบาล หรือโทรหาแม่
มันก็เดิน(แบบร่อแร่ๆ)ไปเข้าแถวกลางแดดอีก ...กรรม ตกลงเรามึนหรือเราบ้ากันแน่นะ = =''
พอคาบเลขเพิ่ม วิชาที่รักจนไม่รู้จะรักยังไง = =; วิชานี้ทีไรอยากหนีไปให้ไกลๆจริงๆเลยค่ะ
หึหึ..ท่านอาจารย์ผู้แสนจะใจดี๊ใจดี
ก็ให้โจทย์มา39ข้อ...โอเค้!! มันน้อยกว่าเมื่อวานค่ะ
เมื่อวานราวๆ80ข้อ
ส่งภายในเวลาไม่ถึง50นาที
ขีดเท่ากับไม่ตรงหัก1คะแนน
ใช้ปากกาแดงให้ไปทำใหม่
เขียนแล้วครูอ่านไม่ออก...โยนทิ้ง
แต่ทำผิดไม่หักคะแนน..ให้ไปแก้ได้
.
.
อ้ากกก!! ครูว้อนอะไรคะ???
หนูมาโรงเรียนเอาความรู้นะ(เหรอ?) ไม่ใช่มาเรียนขีดเท่ากับให้เป็นระเบียบซะหน่อยย!!!!!
โธ่! แถมปวดหัว(กว่าเก่า)จากการคิดเลขแล้ว (ถึงจะไม่กี่ข้อก็เหอะ)
ยังต้องไปเรียนมวยต่ออีก
โอ้วว พระเจ้า!!
ให้คนไม่สบายไปต่อยมวยกับเพื่อน!
ขอบคุณค่ะ
ไอ้เรารึจะบอกอาจารย์ว่าไม่ไหวก็...เสียฟอร์มแย่ = =; (เอ๋??)
ก็เลยฝืนๆไป ท่องไว้..เดี๋ยวก็จบๆๆ
แล้วพอหมดคาบมวยไทย
เราก็ใกล้จะหมดชีวิตแล้วล่ะค่ะ = =;
โอยย...ตอนนั้นรู้สึกยังกะโลกมันลอยๆ เอ่อ..หมายถึงตัวมันลอยๆทั้งที่มันตัวหนักๆ
แล้วมันก็ยังคงไม่ยอมไปห้องพยาบาล
....ยังคงฝืนสังขารเรียนต่อไป (มิน่าล่ะ ตอนนี้รู้สึกมึนกว่าตอนเช้าซะอีก = =;;)
ขึ้นภาคบ่าย
วิชาแรกของคาบบ่ายคือภาษาอังกฤษเพิ่มเติม
...ฟังชื่อแล้วเหมือนจะสบาย แต่วิชานี้น่าปวดหัวน้อยกว่าเลขนิดเดียวเองค่ะ
อาจารย์สั่งงานได้ทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละไม่ต่ำกว่า2-5งาน TT^TT
อาจารย์ว้อนอะไรคะ?? การบ้านท่วมหัวเอาตัวไม่รอดแล้วค่ะ
คาบนี้อ่านะ..ทีแรกเรากะไว้ว่าจะแอบงีบหลังห้องซะหน่อย
ไม่ไหวๆ (เพิ่งรู้ตัว?)
แต่..คนที่เรียนเก่งที่สุดในห้อง ชื่อ ลูกแก้ว
อ่านะ...เวลาเรียนคาบนี้เรามักจะนั่งกับลูกแก้วค่ะ
คุณเธอก็เป็นคนดีซะเหลือเกิน
ซึ้งใจนะ...แต่ไม่อยากบอกจริงๆว่าตอนนั้นยืนได้ก็ปาฏิหาริย์แล้ว อา..ฝืนยิ้มๆ
เพื่อคะแนนค่ะ..เพราะ ลูกแก้วบอกให้ไปสอบspeakingเลย
มีทั้งคู่ กลุ่ม เดี่ยว
คู่..เราก็คู่ลูกแก้ว กลุ่ม..ก็กลุ่มเดียวกับลูกแก้ว
= ='' มันก็ดีนะ คุณเธอจะได้ช่วยแนะอะไรๆให้เราได้ด้วย
แต่เล่นสอบspeaking4อย่างรวดในเวลาไม่ถึง50นาทีนี่มัน =[ ]=!!
อ้ากก...คุณขา เราไม่ได้อ่านมาก่อนเลยนะ
กระซิกๆ นั่งท่องแทบตาบ สุดท้ายก็ได้เต็มหมด (โอวว ปาฏิหาริย์ชัดๆ)
ความจริงลูกแก้วจะให้สอบ5อย่างด้วยซ้ำ แต่เราบอก ไม่ไหวแล้วว ลูกแก้วก็เลย เออ..จริงด้วย ความจริงเค้าก็ยังจำไม่ค่อยได้หรอก (แลวเจ้จะชวนให้ปวดหัวเล่นทำไมค้าบบ TTATT )
เอาเป็นว่า...ขอขอบคุณลูกแก้วก็แล้วกัน ถึงจะมึนมากๆ แต่อย่างน้อยคะแนนมันก็ลอยมาแล้วว =w=~
หึหึหึหึ
และแน่นอนว่า...คาบต่อไปเรานั่งหลับเกือบทั้งคาบเลยค่ะ
ทั้งๆที่นั่งแถวสองนี่แหละ อาจารย์ไม่เห็นด้วย คิคิ (เพระถ้าอาจารย์มอง เพื่อนข้างๆที่เด็กเรียนมากๆๆๆจะสะกิดให้ตื่น XD )
แต่ก็นะ..คาบนี้จะไม่หลับได้ยังไง อาจรย์เขาเล่นเปิดหนังสือเรียน ตั้งกลางโต๊ะ และ!!!!
. . .อ่านให้เราฟังทุกบรรทัดม่มีผิดเพี้ยน =[ ]=!! อาจารย์ขา
แบบนั้นน่ะ
หนูอ่านเองก็ได้ค่ะ อาจารย์ไม่สนใจเอาความรู้เพิ่มเติม หรือบอกแนวข้อสอบให้หนูหน่อยเร้อ~???
แต่ก็ดี..ได้นั่งหลับ XD
และแล้ว..เมื่อถึงคาบ Gifted เหล่า Giftภาษาไทยทั้งสี่คน (น้อยเนอะ= =;) ก็ขออาจารย์ไปดูการแสดงของ Giftedภาษาอังกฤษค่ะ
อ้ากก สองคาบนี้มีความสุขดีจริงๆค่ะ
คิคิคิ
หายปวดหัวเลยล่ะ เหลือแค่มึนนิดๆ กับเจ็บคอหน่อยๆ (มันคงหายเจ็บไปแล้วถ้าไม่พูดมาก?)
นั่งดูเพื่อนๆแสดงกัน เฮฮามากมายค่ะ
สนุกดี ><~
แต่ว่า. .พอเริ่มเบื่อๆเราก็ไปขลุกอยู่หลังห้องกับเพื่อนสนิทแล้วล่ะค่ะ (คือ..ห้องที่ใช้เรียนกิ้บมันไม่ใช่ห้องเรียนทั่วไปน่ะค่ะ อาจารย์เขาไมหันมาเห็นหรอก)
พอเดินไป...เพื่อนผู้มีนามแฝงว่า ชิน กำลังนั่งอ่าน SEVEN DAYS อยู่!!!!
หึหึหึ
ความจริงมันก็ของที่เราเอาไปเองล่ะค่ะ (ที่ยืมส้มไป ~~)
<<<SEVEN DAYSมันคือ การ์ตูนวายที่น่ารักใสๆมากๆเลยค่ะ ไม่มีเรทสักนิด ซึ่งเราชอบใสๆแบบนี้มากๆค่ะ และ..ห้องเราจะรู้จักการ์ตูนวายเรื่องนี้กันในนาม "เอสอี" เพราะ ถ้าเรียกชื่อจริงๆ มันจะซ้ำกับดาราอะไรสักอย่างนี่แหละค่ะ>>>
จะว่าไป..ห้องเราซึ่งเป็ฯห้อง ม.2/1 ห้องกิ้บภาษานี่สาววายเยอะนะคะ
เยอะจนไม่อยากเชื่อเลยละค่ะ
ทีแรกเอาการ์ตูนวายไปอ่านที่โรงเรียน (อย่างไม่เกรงกลัวสายตาใคร = =;) เพื่อนมันก็ถาม "เฮ้ย! คนอย่างไข่มุก..อ่านแบนี้ด้วยเหรอ!!??" เขาพูดด้วยเสียงตกใจมากๆเลยค่ะ
เราก็..อึกอัก ตอบไม่ถูก เพราะ ถ้าเพื่อนรับไม่ได้มันจะเป็นเรื่องใหญ่ไหมนะ?
ปรากฎ. . .
มันก็ดึงการ์ตูนเล่มนั้นออกจากมือเราและ. . .
"แบบนี้เราก็อ่าน!! ขอยืมหน่อยนะ นะๆๆๆ" =[ ]=!! ช็อกซินิม่าจริงๆค่ะ
"อะ..แก ...อ่านด้วยเหรอ?" = =;;
"เออสิ น่ารักจะตาย ...วายน่ะ มันสุโก่ยย!!" ช็อกหนักกว่าเดิม...
.
.
.
และหลังจากนั้น เราก็ได้รู้ว่า สาววายในห้องเราน่ะมัน เยอะขนาดไหน
ยกตัวอย่างเช่น
ตอนนั้นมีพระมาเทศแล้วถามว่า "พวกเธอคิดว่า ชีวิตคืออะไร?"
หึหึ..คุณเพื่อนสุดประเสริฐก็กระซิบเบาๆว่า "ชีวิตคือการ์ตูนวายไงล่ะ =v="
โอวว ช่างกล้า ...แต่ตอบได้โดนจริงๆนะ XD
อืมมม...และแน่นอนค่ะว่า
เมื่อมีคนชอบ ก็ต้องมีคนไม่ชอบ (แม้ตอนนี้จะพยายามเกลี้ยกล่อมอยู่ก็ตามที XD )
มีเพื่อคนหนึ่งค่ะ ชื่อเบสต์ เธอ..นั่งอยู่ท่ามกลางวงล้อมของสาววาย =w=
คิดว่าอีกไม่นานคงได้เป็นชัวร์ๆ ถึงตอนนี้เจ้าตัวจะแอนตี้สุดๆเลยก็เหอะ (เหมือนเราเมื่อสองปีก่อน?)
วันนี้ค่ะ ตอนคาบ Gifted English น่ะแหละ
ก็เถียงกันเป็นภาษาอังกฤษเกี่ยวกับเรื่องวาย (หา?? =A= )
เถียงเป็นภาษาอังกฤษ..ทั้งๆที่ทั้งคู่ก็เป็นกิ้บภาษาไทยนี่แหละค่ะ (เอาเข้าไปสิ..)
เถียงกันด้วยไวยากรณ์มั่วๆ ปนไทยหน่อยๆ และสำเนียงพอไปวัดไปวา . . .กันจนหมดคาบ หึหึ
สุดท้าย
พรุ่งนี้จะมาอัพรูปที่ห้องเราห้องเดียว(จากทั้งโรงเรียน) ไปลงนามถวายพระพรที่โรงพยาบาลศิริราชค่ะ
หึหึ..จะลงหมีช่องแอร์ >w<~ ชอบมากๆค่ะ
หมีช่องแอร์เนี่ย หุหุ
ปล.ส้ม เอสอีอ่านะ สาววายห้องเราอ่านกันทุกคนแล้ว..พูดเป็นเสียงเดียวกันเลยว่า สุโก่ยย โมเอ้~~!! น่าร้ากก >w<~
ปล2.ต้องหายไข้ๆๆๆๆๆๆๆ
<<< มันเหลือแต่หัวแล้วว !! =[ ]=!
